De Ierse westkust
Door: Esther
Blijf op de hoogte en volg Esther en Wiro
07 Augustus 2006 | Ierland, Kinsale
6 augustus 2006 KINSALE (CIONN TSÁILE)
Vanochtend regent het, dus mooi tijd om even het logboek bij te houden voor de website, Dit ben ik dus nu ook aan het doen. Ook hebben we goed bereik qua internet zodat we de foto’s op kunnen sturen zodat alles op de website gezet kan worden.
Als de “duik-meneer” dadelijk klaar is met de boot van de onderkant schoon te maken zijn we van plan om te gaan ankeren iets verderop in de haven van Kinsale. Dit omdat we morgenvroeg heel vroeg weg moeten om naar Baltimore te vertrekken. Nu staat er weinig wind dus is het niet zo heel erg lastig weer uit de box te komen. Daarnaast zijn er nu mensen wakker en kunnen ons helpen indien nodig.
Het is maar goed dat we deze keuze gemaakt hadden want het was nog niet zo eenvoudig om uit de box te komen. We hadden zelf bedacht dat we op de achterspring de bocht om de paal heen zouden maken en dat we de boeg dan langzaam voor weg zouden laten lopen. In principe een goed idee, ware het niet dat de achterspring iets te kort was om hem terug op de boot te behouden. Maar goed dat we werden geholpen door mensen, die de spring vervolgens op de wal vast konden houden. OP deze manier konden we de bocht mooi maken en konden we vervolgens wegvaren. Ik was wel onder de indruk dat we dit weer even gedaan hadden, en volgens mij was ik niet de enige. Ik zag in de haven ook menig oog op onze acrobatische toeren gericht, en meende wel een blik van waardering te herkennen in hun ogen dat we dit toch maar even gefikst hadden.
Daarna ankeren. Ook de eerste keer op deze reis met deze boot. De eerste twee keer lag de boot toch niet vast bij het in de achteruit zetten. Dan maar een lijn aan de ankerketting leggen die de ketting naar de bodem trekt. Dit gedaan, en……………we lagen vast. Konden we rustig gaan slapen om morgen om 6.00 uur te vertrekken richting Baltimore.
7 augustus CIONN TSÁILE – SHERKIN ISLAND (INIS ARCÁIN)
Vandaag vroeg opgestaan om koers te zetten naar de West kust van Ierland. Esther kruipt onder de douche en de bijboot etc. is allemaal opgeborgen dus nu is het mijn beurt om het roer, te vertellen, over te nemen. Wij hadden weinig wind maar wel van achteren, dus spinnaker weer. Dat is het hele grote dunne zeil dat helemaal voor uitvouwt. De spinnaker zit in een soort slurf die je hijst. Daarna trek je de slurf omhoog en ontvouwt het zeil zich. Ik mnerkte op de motor al dat de boot met minder toeren sneller liep. Al met al scheelde het schoonmaken snel een knoop (1.8 km/uur). De boot liep haast even snel als de wind, rond 6 tot 7 knopen wind en dezelfde snelheid. De spinnaker gebruik je met wind van achteren tot halve wind.
De vislijn uit, maar blijkbaar heb ik nog niet het goede aas gevonden. In Balitmore komen wij midden tussen een wedstrijd van zeilboten terecht. Wij dachten dat ze op de start waren aan het wachten, nee, ze moesten allemaal verschillende oefeningen doen in een grote inham. Esther al bijna frontaal in botsing met een van de wedstrijdzeilers en iedereen maar schreeuwen, weg hier. Roer dan maar even overgenomen en rustiger vaarwater opgezocht waar wij voor een eiland voor anker gingen. Na een aantal keren hadden wij beet (met het anker, niet met de vishengel). Het anker hield. Daarna nog met een touw de ketting verder laten zakken zodat het zwaartepunt van aangrijpen zo laag mogelijk ligt en wij konden rustig de boot aan het tij overlaten. Het eiland bezocht. Kwamen wij erachter dat een stop uit het bijbootje was. Dus als je niet voer maakt deze water. Ja waar haal je in de middle of nowhere nu zo’n stop vandaan. Onderweg maar kijken in een grotere plaats. De eilanden zijn super maar trekken toch aardig wat toeristen. Jammer dat er nog enkele auto’s rijden. Dat in tegenstelling tot Sark. Maar ja, de eilandbewoners moeten ook leven.
8 augustus INIS ARCÁIN – CLEAR ISLAND (CLÉIR) – DIRK BAY
‘s Nachts goed geslapen, ondanks het feit dat de wind flink woei en wij aan ons eigen anker lagen. Veel vertrouwen hebben in wat je doet en zeker ervan zijn. ’s Anderdaags een eilandtoer gedaan met de boot, tussen kleine eilandjes door en goed op de kaart plotter kijken, 10 meter rechtdoor, dan koers 30 graden en dan even verder weer 20 graden bak of stuurboord. Een persoon achter de computer en de ander achter het roer.
Uiteindelijk in een spookachtig mooie baai aangelegd (Clear Island), helemaal omgeven door rotsen Esther gaat hier nog even joggen maar de hellingen zijn steil. Het gaat al wat beter met mijn knie maar ik fiets.
(Esther weer aan het woord) We besluiten deze baai weer te verlaten dezelfde dag, om koers te zetten richting Cork. We hebben besloten om in Cork een auto te huren en het binnenland in te gaan.
Cork is ongeveer 50 zeemijl noordelijk verwijderd van Clear Island.
Na ongeveer 25 mijl gevaren te hebben zien we een baai waar we voor anker gaan om de nacht door te brengen om de volgende morgen verder te varen naar Cork. Dit was Dirk Bay.
9 augustus DIRK BAY – CROSSHAVEN (BUN AN TÁBHAIRNE)
We hebben goed geslapen vannacht, gaat goed dat ankeren…… We zien in de Reeds (“zeemansbijbel”) dat er geen jachthaven in Cork is, alleen voor ferries en voor beroepsvaart. Er zijn wel een aantal havens in Crosshaven zo’n 20 mijl over land van Cork. Dan maar daarheen. Er stond veel wind bij het aanleggen, maar alles ging gelukkig weer goed. Ware het niet dat het pontoon waar wij aanlagen een beetje aan het zinken was……(zie foto). Voor onze boot lag een ander klein motorbootje (waar overigens een briefje van de havenmeester in lag met de vraag van wie deze boot was?) Toen hebben we besloten, met behulp van een tweetal Ieren deze boot te verplaatsen naar het “zinkende pontoon” en onze boot iets meer naar voren te leggen. Dit ging gelukkig goed. Wij lagen beter nu, maar ook het andere kleine motorbootje lag goed. Nu kunnen we morgen met een gerust hart met een huurauto het land in trekken. Onderweg hadden we al gekeken waar we een auto konden huren en of deze afgeleverd kon worden in Crosshaven. Dat kon gelukkig. Voor de volgende dag hebben we de auto besteld en we besluiten naar Killarney te rijden.
Deze avond zijn we nog naar een Pub gegaan in Crosshaven waar Live Music was. Van tevoren was er nog een wedstrijd op de TV. De Ieren waren duidelijk voor Liverpool…..zij hadden ook gewonnen. Op een gegeven moment begon de Pub vol te stromen met publiek voor de live music. Aan het publiek te zien zou dit niet de live music zijn die ik (wij) erg ambieer, maar toch maar even afwachten. De muziek begon en het was duidelijk: “bejaardenmuziek”. Na een nummer zijn we dan ook maar gegaan.
10 augustus BUN AN TÁBHAIRNE – KILLARNEY (CILL AIRNE)
Vandaag op tijd vertrokken met onze huurauto. Micky gaat op de boot passen……. Ons doel zou Killarney gaan worden, en we hebben geprobeerd zoveel mogelijk binnendoor weggetjes te pakken. Het was een ontzettende mooie route. Berg op berg af. Onderweg zijn we nog een stuk gaan fietsen daar kwamen we langs een wei met een heel veel ezels. Dat vind ik leuk he, daar moet even voor gestopt worden. |Ze waren erg leuk allemaal (zie foto) Ook nog even wat bramen gegeten onderweg….heerlijk. (zie foto) Daarna zijn we richting Kenmare gereden een kustplaatsje aan de westkust van Ierland, om vervolgens door de bergen naar Killarney te rijden. Erg mooie route, we waren helemaal onder de indruk. Heel groen landschap met allemaal bergen. Tussen de bergen bij Killarney liggen een aantal grote meren. (zie foto). We hebben onze ogen uitgekeken bij al dit natuurschoon. De bossen leken wel tropische regenwouden.
Vlakbij Killarney hebben we een hotel gepakt, tegenover een natuurreservaat. Echt supermooi. Hier hebben we die avond nog doorheen gefietst.
’s Avonds in de pub bij het hotel gegeten. Heerlijk, en daarna een whiskey menu besteld. We hebben een certificaat gekregen dat we de Whiskeys goed geraden hadden……..We hadden Jameson, Paddy, Bushmills en Power geproefd. Wij vonden Bushmills de beste van de vier. Hier hebben we dan ook een flinke fles van meegenomen uit de supermarkt voor thuis cq op de boot.
11 augustus CILL AIRNE – BUN AN TÁBHAIRNE
Vandaag weer door de bergen terug gereden naar Crosshaven. Ik heb ook maar eens het stuur overgenomen vandaag. Moest wel even wennen aan het stuur aan de rechter kant. Moest links schakelen en de pedalen zitten ook precies andersom. Maar het wende snel.
De bergweggetjes waren erg smal en er stijl. Soms kregen we andere weggebruikers, zoals een losgebroken schaap, of een konijntje wat voor de auto bleef huppen. We vonden overigens dat er wel veel schapen waren, maar relatief, gezien alle weilanden die er waren, waren het er eigenlijk niet zo heel erg veel. Er waren veel weilanden (met mals gras erin) gewoon leeg. Wel een beetje vreemd.
In Cork (Chorcaí) zijn we naar een shopping-mall gegaan waar ik even ben gaan winkelen. Dat was al lang geleden…….. Heb natuurlijk ook een CD met mooie Ierse muziek gekocht.
Vervolgens zijn we nog op zoek gegaan naar een stop wat achter in de bijboot moet. Deze was eruit gegaan en de bijboot loopt dan als hij in het water ligt een beetje vol met water. Niet erg handig als we met de bijboot aan het vasteland moeten komen. En met in het vooruitzicht dat we morgen naar de Scilly Islands gaan aan de zuidkust van Engeland is het toch prettig een stop te hebben.
Hier hebben we “stad en land” voor afgezocht totdat we een plaats hadden in Cork waar ze deze zouden kunnen hebben. Hier toch maar morgenvroeg even naartoe rijden in verband met de drukte in Cork.
Je begint nu toch ook te merken dat het ’s avonds toch al begint af te koelen. Ben daarom vandaag maar vroeg in bed gaan liggen om het warm te krijgen met een leuk boek erbij. Ben een boek van een Ierse schrijfster aan het lezen (in het engels) Tara Road van Maeve Binchy, Christel zal het waarschijnlijk wel kennen…………
12 augustus BUN AN TÁBHAIRNE – ISLES OF SCILLY (ZUID ENGELAND)
Vandaag vertrekken we rond 14.00 uur richting Engeland (135 zeemijl verwijderd van waar we nu zitten ongeveer 22 uur varen als we 6 knopen doen). De wind die voorspeld is zal zo’n 5 tot 6 beaufort zijn met uitschieters van 7 beaufort. Hij zal vanuit het noorden gaan komen wat voor ons zeer gunstig is (waarschijnlijk doen we dan ook gemiddeld meer dan 6 knopen, maar we zullen zien). Hij zal dan schuin van achteren komen, waardoor de boot mooi zal gaan lopen. Nu ik aan het typen ben komen er soms wel een paar flinke windvlagen voorbij…….
Wiro is ondertussen nog even de bilge schoon aan het maken bij de motor, daar kom je niet zo gemakkelijk bij. Maar wat gebeurd daar, er glipt iemand de motorkamer in, dat is Micky die zijn kans weer ziet om ergens tussen te gaan zitten. Gelukkig komt hij er snel weer uit (uit zichzelf). Hij stinkt nu een beetje naar “motorruimte” (diesel en olielucht).
Dadelijk gaan we eerst nog wat eten in een pub hier en vervolgens zullen de trossen losgegooid worden. Nu hebben we nog goede verbinding dus kan dit verhaal nog op de website gezet worden.
Wordt vervolgd………………………………………………………………….
Vanochtend regent het, dus mooi tijd om even het logboek bij te houden voor de website, Dit ben ik dus nu ook aan het doen. Ook hebben we goed bereik qua internet zodat we de foto’s op kunnen sturen zodat alles op de website gezet kan worden.
Als de “duik-meneer” dadelijk klaar is met de boot van de onderkant schoon te maken zijn we van plan om te gaan ankeren iets verderop in de haven van Kinsale. Dit omdat we morgenvroeg heel vroeg weg moeten om naar Baltimore te vertrekken. Nu staat er weinig wind dus is het niet zo heel erg lastig weer uit de box te komen. Daarnaast zijn er nu mensen wakker en kunnen ons helpen indien nodig.
Het is maar goed dat we deze keuze gemaakt hadden want het was nog niet zo eenvoudig om uit de box te komen. We hadden zelf bedacht dat we op de achterspring de bocht om de paal heen zouden maken en dat we de boeg dan langzaam voor weg zouden laten lopen. In principe een goed idee, ware het niet dat de achterspring iets te kort was om hem terug op de boot te behouden. Maar goed dat we werden geholpen door mensen, die de spring vervolgens op de wal vast konden houden. OP deze manier konden we de bocht mooi maken en konden we vervolgens wegvaren. Ik was wel onder de indruk dat we dit weer even gedaan hadden, en volgens mij was ik niet de enige. Ik zag in de haven ook menig oog op onze acrobatische toeren gericht, en meende wel een blik van waardering te herkennen in hun ogen dat we dit toch maar even gefikst hadden.
Daarna ankeren. Ook de eerste keer op deze reis met deze boot. De eerste twee keer lag de boot toch niet vast bij het in de achteruit zetten. Dan maar een lijn aan de ankerketting leggen die de ketting naar de bodem trekt. Dit gedaan, en……………we lagen vast. Konden we rustig gaan slapen om morgen om 6.00 uur te vertrekken richting Baltimore.
7 augustus CIONN TSÁILE – SHERKIN ISLAND (INIS ARCÁIN)
Vandaag vroeg opgestaan om koers te zetten naar de West kust van Ierland. Esther kruipt onder de douche en de bijboot etc. is allemaal opgeborgen dus nu is het mijn beurt om het roer, te vertellen, over te nemen. Wij hadden weinig wind maar wel van achteren, dus spinnaker weer. Dat is het hele grote dunne zeil dat helemaal voor uitvouwt. De spinnaker zit in een soort slurf die je hijst. Daarna trek je de slurf omhoog en ontvouwt het zeil zich. Ik mnerkte op de motor al dat de boot met minder toeren sneller liep. Al met al scheelde het schoonmaken snel een knoop (1.8 km/uur). De boot liep haast even snel als de wind, rond 6 tot 7 knopen wind en dezelfde snelheid. De spinnaker gebruik je met wind van achteren tot halve wind.
De vislijn uit, maar blijkbaar heb ik nog niet het goede aas gevonden. In Balitmore komen wij midden tussen een wedstrijd van zeilboten terecht. Wij dachten dat ze op de start waren aan het wachten, nee, ze moesten allemaal verschillende oefeningen doen in een grote inham. Esther al bijna frontaal in botsing met een van de wedstrijdzeilers en iedereen maar schreeuwen, weg hier. Roer dan maar even overgenomen en rustiger vaarwater opgezocht waar wij voor een eiland voor anker gingen. Na een aantal keren hadden wij beet (met het anker, niet met de vishengel). Het anker hield. Daarna nog met een touw de ketting verder laten zakken zodat het zwaartepunt van aangrijpen zo laag mogelijk ligt en wij konden rustig de boot aan het tij overlaten. Het eiland bezocht. Kwamen wij erachter dat een stop uit het bijbootje was. Dus als je niet voer maakt deze water. Ja waar haal je in de middle of nowhere nu zo’n stop vandaan. Onderweg maar kijken in een grotere plaats. De eilanden zijn super maar trekken toch aardig wat toeristen. Jammer dat er nog enkele auto’s rijden. Dat in tegenstelling tot Sark. Maar ja, de eilandbewoners moeten ook leven.
8 augustus INIS ARCÁIN – CLEAR ISLAND (CLÉIR) – DIRK BAY
‘s Nachts goed geslapen, ondanks het feit dat de wind flink woei en wij aan ons eigen anker lagen. Veel vertrouwen hebben in wat je doet en zeker ervan zijn. ’s Anderdaags een eilandtoer gedaan met de boot, tussen kleine eilandjes door en goed op de kaart plotter kijken, 10 meter rechtdoor, dan koers 30 graden en dan even verder weer 20 graden bak of stuurboord. Een persoon achter de computer en de ander achter het roer.
Uiteindelijk in een spookachtig mooie baai aangelegd (Clear Island), helemaal omgeven door rotsen Esther gaat hier nog even joggen maar de hellingen zijn steil. Het gaat al wat beter met mijn knie maar ik fiets.
(Esther weer aan het woord) We besluiten deze baai weer te verlaten dezelfde dag, om koers te zetten richting Cork. We hebben besloten om in Cork een auto te huren en het binnenland in te gaan.
Cork is ongeveer 50 zeemijl noordelijk verwijderd van Clear Island.
Na ongeveer 25 mijl gevaren te hebben zien we een baai waar we voor anker gaan om de nacht door te brengen om de volgende morgen verder te varen naar Cork. Dit was Dirk Bay.
9 augustus DIRK BAY – CROSSHAVEN (BUN AN TÁBHAIRNE)
We hebben goed geslapen vannacht, gaat goed dat ankeren…… We zien in de Reeds (“zeemansbijbel”) dat er geen jachthaven in Cork is, alleen voor ferries en voor beroepsvaart. Er zijn wel een aantal havens in Crosshaven zo’n 20 mijl over land van Cork. Dan maar daarheen. Er stond veel wind bij het aanleggen, maar alles ging gelukkig weer goed. Ware het niet dat het pontoon waar wij aanlagen een beetje aan het zinken was……(zie foto). Voor onze boot lag een ander klein motorbootje (waar overigens een briefje van de havenmeester in lag met de vraag van wie deze boot was?) Toen hebben we besloten, met behulp van een tweetal Ieren deze boot te verplaatsen naar het “zinkende pontoon” en onze boot iets meer naar voren te leggen. Dit ging gelukkig goed. Wij lagen beter nu, maar ook het andere kleine motorbootje lag goed. Nu kunnen we morgen met een gerust hart met een huurauto het land in trekken. Onderweg hadden we al gekeken waar we een auto konden huren en of deze afgeleverd kon worden in Crosshaven. Dat kon gelukkig. Voor de volgende dag hebben we de auto besteld en we besluiten naar Killarney te rijden.
Deze avond zijn we nog naar een Pub gegaan in Crosshaven waar Live Music was. Van tevoren was er nog een wedstrijd op de TV. De Ieren waren duidelijk voor Liverpool…..zij hadden ook gewonnen. Op een gegeven moment begon de Pub vol te stromen met publiek voor de live music. Aan het publiek te zien zou dit niet de live music zijn die ik (wij) erg ambieer, maar toch maar even afwachten. De muziek begon en het was duidelijk: “bejaardenmuziek”. Na een nummer zijn we dan ook maar gegaan.
10 augustus BUN AN TÁBHAIRNE – KILLARNEY (CILL AIRNE)
Vandaag op tijd vertrokken met onze huurauto. Micky gaat op de boot passen……. Ons doel zou Killarney gaan worden, en we hebben geprobeerd zoveel mogelijk binnendoor weggetjes te pakken. Het was een ontzettende mooie route. Berg op berg af. Onderweg zijn we nog een stuk gaan fietsen daar kwamen we langs een wei met een heel veel ezels. Dat vind ik leuk he, daar moet even voor gestopt worden. |Ze waren erg leuk allemaal (zie foto) Ook nog even wat bramen gegeten onderweg….heerlijk. (zie foto) Daarna zijn we richting Kenmare gereden een kustplaatsje aan de westkust van Ierland, om vervolgens door de bergen naar Killarney te rijden. Erg mooie route, we waren helemaal onder de indruk. Heel groen landschap met allemaal bergen. Tussen de bergen bij Killarney liggen een aantal grote meren. (zie foto). We hebben onze ogen uitgekeken bij al dit natuurschoon. De bossen leken wel tropische regenwouden.
Vlakbij Killarney hebben we een hotel gepakt, tegenover een natuurreservaat. Echt supermooi. Hier hebben we die avond nog doorheen gefietst.
’s Avonds in de pub bij het hotel gegeten. Heerlijk, en daarna een whiskey menu besteld. We hebben een certificaat gekregen dat we de Whiskeys goed geraden hadden……..We hadden Jameson, Paddy, Bushmills en Power geproefd. Wij vonden Bushmills de beste van de vier. Hier hebben we dan ook een flinke fles van meegenomen uit de supermarkt voor thuis cq op de boot.
11 augustus CILL AIRNE – BUN AN TÁBHAIRNE
Vandaag weer door de bergen terug gereden naar Crosshaven. Ik heb ook maar eens het stuur overgenomen vandaag. Moest wel even wennen aan het stuur aan de rechter kant. Moest links schakelen en de pedalen zitten ook precies andersom. Maar het wende snel.
De bergweggetjes waren erg smal en er stijl. Soms kregen we andere weggebruikers, zoals een losgebroken schaap, of een konijntje wat voor de auto bleef huppen. We vonden overigens dat er wel veel schapen waren, maar relatief, gezien alle weilanden die er waren, waren het er eigenlijk niet zo heel erg veel. Er waren veel weilanden (met mals gras erin) gewoon leeg. Wel een beetje vreemd.
In Cork (Chorcaí) zijn we naar een shopping-mall gegaan waar ik even ben gaan winkelen. Dat was al lang geleden…….. Heb natuurlijk ook een CD met mooie Ierse muziek gekocht.
Vervolgens zijn we nog op zoek gegaan naar een stop wat achter in de bijboot moet. Deze was eruit gegaan en de bijboot loopt dan als hij in het water ligt een beetje vol met water. Niet erg handig als we met de bijboot aan het vasteland moeten komen. En met in het vooruitzicht dat we morgen naar de Scilly Islands gaan aan de zuidkust van Engeland is het toch prettig een stop te hebben.
Hier hebben we “stad en land” voor afgezocht totdat we een plaats hadden in Cork waar ze deze zouden kunnen hebben. Hier toch maar morgenvroeg even naartoe rijden in verband met de drukte in Cork.
Je begint nu toch ook te merken dat het ’s avonds toch al begint af te koelen. Ben daarom vandaag maar vroeg in bed gaan liggen om het warm te krijgen met een leuk boek erbij. Ben een boek van een Ierse schrijfster aan het lezen (in het engels) Tara Road van Maeve Binchy, Christel zal het waarschijnlijk wel kennen…………
12 augustus BUN AN TÁBHAIRNE – ISLES OF SCILLY (ZUID ENGELAND)
Vandaag vertrekken we rond 14.00 uur richting Engeland (135 zeemijl verwijderd van waar we nu zitten ongeveer 22 uur varen als we 6 knopen doen). De wind die voorspeld is zal zo’n 5 tot 6 beaufort zijn met uitschieters van 7 beaufort. Hij zal vanuit het noorden gaan komen wat voor ons zeer gunstig is (waarschijnlijk doen we dan ook gemiddeld meer dan 6 knopen, maar we zullen zien). Hij zal dan schuin van achteren komen, waardoor de boot mooi zal gaan lopen. Nu ik aan het typen ben komen er soms wel een paar flinke windvlagen voorbij…….
Wiro is ondertussen nog even de bilge schoon aan het maken bij de motor, daar kom je niet zo gemakkelijk bij. Maar wat gebeurd daar, er glipt iemand de motorkamer in, dat is Micky die zijn kans weer ziet om ergens tussen te gaan zitten. Gelukkig komt hij er snel weer uit (uit zichzelf). Hij stinkt nu een beetje naar “motorruimte” (diesel en olielucht).
Dadelijk gaan we eerst nog wat eten in een pub hier en vervolgens zullen de trossen losgegooid worden. Nu hebben we nog goede verbinding dus kan dit verhaal nog op de website gezet worden.
Wordt vervolgd………………………………………………………………….
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
