Portimao
Door: Esther
Blijf op de hoogte en volg Esther en Wiro
14 Oktober 2007 | Portugal, Portimão
PORTIMAO 14 oktober 2007
We blijven een aantal dagen voor anker liggen in de baai tussen Portimao en Ferragudo. In de haven van Portimao vragen we of er een plaatsje voor De Zwerver is omdat we haar hier laten als wij naar huis vliegen. We krijgen een plaats aangewezen in de uiterste hoek van de haven. We moeten ook weg op de ankerplek omdat ze daar gaan werken dus varen we de haven in. Bij het binnenvaren zien we al aardig wat nederlandse jachten liggen. Mogelijke mensen die op Micky kunnen passen als wij twee weken naar huis zijn.
Als we op ons plaatsje liggen maken we al snel contact met de mensen in de haven. Twee Nederlandse stelletjes willen wel voor de kat zorgen tijdens onze afwezigheid. Afgesproken is dat zij elkaar af zullen wisselen. De eerste week Anita en de tweede week Tineke.
Wiro en ik zijn ondertussen alles in aan het pakken om mee naar huis te nemen. Ook de verwarming wordt gedemonteerd want deze doet het ineens niet meer. Thuis willen we deze laten nakijken. Erg groot is hij toch niet. Gelukkig hebben we alles ingepakt als ik er achter kom dat ons vliegtuig niet vrijdag vliegt maar donderdag al!!! Wat een geluk dat ik even kijk naar de vlucht gegevens anders hadden we vrijdags voor niets op het vliegveld gestaan!!
Eenmaal thuis blijkt dat de afspraken die we hadden toch iets anders verlopen waardoor we genoodzaakt zijn Micky naar huis te halen. Gelukkig zijn Frans en Anita zo aardig voor te stellen de kat mee te nemen als zij terug naar Rotterdam vliegen. En zo geschiedde het dat Micky onze scheepskat voor de eerste keer de lucht inging. Anita vertelt dat hij de landing niet zo prettig had gevonden, maar voor de rest was het allemaal geweldig gegaan. Wij halen Micky zelf op in Rotterdam en het wederzien was een feest voor mij.
Op 28 december vliegen we weer terug naar Portugal om daar Oud op Nieuw te vieren. Micky gaat weer mee in het vliegtuig en alles gaat prima. Met het vieren van Oud op Nieuw lijkt het wel het verhaal van de tien kleine negertjes. De ene na de andere wordt ziek en moet naar huis. Ook Wiro wordt niet goed en vertrekt nog voor twaalf uur. Nadat ik om twaalf uur nog genoten heb van het prachtige vuurwerk op het strand van Praia Da Rocha ga ik ook terug naar de boot.
Wiro is gelukkig snel opgeknapt en het nieuwe jaar kan beginnen. Dit begint voor ons heel goed want we gaan 2 januari naar een asiel waar heel veel mooie honden zitten te wachten op een baasje.Het is moeilijk om uit al deze honden te kiezen, maar al snel blijkt dat Emma onze nieuwe vriendin gaat worden want ze is niet meer bij ons weg te slaan. Het is een middelgrote hond, ze lijkt een beetje op een herdershond maar is een maatje kleiner. We nemen haar meteen mee. Ze blijkt dat ze de boot wel leuk te vinden. Alleen Micky heeft wat moeite met het nieuwe bemanningslid. Die laat zich niet meer zoveel zien, maar we merken wel dat Micky zich na verschillende dagen meer en meer laat zien.
In Portugal lopen veel zwerfhonden rond. Het blijkt in het verleden erger te zijn geweest. Maar toch, er zijn er nog genoeg. Ik hoor verhalen dat de honden met enige regelmaat afgeschoten worden of naar de dierenarts gebracht worden waar ze een dodelijke injectie krijgen toegediend. Ik kan hier niet tegen. Ik kom er met mijn verstand niet bij dat er mensen zijn die deze lieve beestjes kunnen doden. Veel honden die we in het asiel gezien hebben gaan naar Nederland, Belgie, Duitsland of Engeland. Helaas zijn er nog veel honden die het geluk nog niet gehad hebben een baasje te vinden. Misschien een idee voor de mensen die nog een hond willen hebben?
Half maart gooien we de trossen in Portimao los. We hebben het hier wel gezien en willen verder gaan zwerven.
We blijven een aantal dagen voor anker liggen in de baai tussen Portimao en Ferragudo. In de haven van Portimao vragen we of er een plaatsje voor De Zwerver is omdat we haar hier laten als wij naar huis vliegen. We krijgen een plaats aangewezen in de uiterste hoek van de haven. We moeten ook weg op de ankerplek omdat ze daar gaan werken dus varen we de haven in. Bij het binnenvaren zien we al aardig wat nederlandse jachten liggen. Mogelijke mensen die op Micky kunnen passen als wij twee weken naar huis zijn.
Als we op ons plaatsje liggen maken we al snel contact met de mensen in de haven. Twee Nederlandse stelletjes willen wel voor de kat zorgen tijdens onze afwezigheid. Afgesproken is dat zij elkaar af zullen wisselen. De eerste week Anita en de tweede week Tineke.
Wiro en ik zijn ondertussen alles in aan het pakken om mee naar huis te nemen. Ook de verwarming wordt gedemonteerd want deze doet het ineens niet meer. Thuis willen we deze laten nakijken. Erg groot is hij toch niet. Gelukkig hebben we alles ingepakt als ik er achter kom dat ons vliegtuig niet vrijdag vliegt maar donderdag al!!! Wat een geluk dat ik even kijk naar de vlucht gegevens anders hadden we vrijdags voor niets op het vliegveld gestaan!!
Eenmaal thuis blijkt dat de afspraken die we hadden toch iets anders verlopen waardoor we genoodzaakt zijn Micky naar huis te halen. Gelukkig zijn Frans en Anita zo aardig voor te stellen de kat mee te nemen als zij terug naar Rotterdam vliegen. En zo geschiedde het dat Micky onze scheepskat voor de eerste keer de lucht inging. Anita vertelt dat hij de landing niet zo prettig had gevonden, maar voor de rest was het allemaal geweldig gegaan. Wij halen Micky zelf op in Rotterdam en het wederzien was een feest voor mij.
Op 28 december vliegen we weer terug naar Portugal om daar Oud op Nieuw te vieren. Micky gaat weer mee in het vliegtuig en alles gaat prima. Met het vieren van Oud op Nieuw lijkt het wel het verhaal van de tien kleine negertjes. De ene na de andere wordt ziek en moet naar huis. Ook Wiro wordt niet goed en vertrekt nog voor twaalf uur. Nadat ik om twaalf uur nog genoten heb van het prachtige vuurwerk op het strand van Praia Da Rocha ga ik ook terug naar de boot.
Wiro is gelukkig snel opgeknapt en het nieuwe jaar kan beginnen. Dit begint voor ons heel goed want we gaan 2 januari naar een asiel waar heel veel mooie honden zitten te wachten op een baasje.Het is moeilijk om uit al deze honden te kiezen, maar al snel blijkt dat Emma onze nieuwe vriendin gaat worden want ze is niet meer bij ons weg te slaan. Het is een middelgrote hond, ze lijkt een beetje op een herdershond maar is een maatje kleiner. We nemen haar meteen mee. Ze blijkt dat ze de boot wel leuk te vinden. Alleen Micky heeft wat moeite met het nieuwe bemanningslid. Die laat zich niet meer zoveel zien, maar we merken wel dat Micky zich na verschillende dagen meer en meer laat zien.
In Portugal lopen veel zwerfhonden rond. Het blijkt in het verleden erger te zijn geweest. Maar toch, er zijn er nog genoeg. Ik hoor verhalen dat de honden met enige regelmaat afgeschoten worden of naar de dierenarts gebracht worden waar ze een dodelijke injectie krijgen toegediend. Ik kan hier niet tegen. Ik kom er met mijn verstand niet bij dat er mensen zijn die deze lieve beestjes kunnen doden. Veel honden die we in het asiel gezien hebben gaan naar Nederland, Belgie, Duitsland of Engeland. Helaas zijn er nog veel honden die het geluk nog niet gehad hebben een baasje te vinden. Misschien een idee voor de mensen die nog een hond willen hebben?
Half maart gooien we de trossen in Portimao los. We hebben het hier wel gezien en willen verder gaan zwerven.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
