Slechte start van het nieuwe jaar op Bonaire
Door: Esther
Blijf op de hoogte en volg Esther en Wiro
12 Januari 2011 | Nederland, Amsterdam
Allereerst willen wij iedereen nog een heel gelukkig 2011 toewensen. We hebben verschillende mailtjes van velen gekregen maar de tijd niet gevonden ze allen te beantwoorden, dus bij deze.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen is ons nieuwe jaar bij terugkomst op Bonaire niet zo goed begonnen. Zoals menigeen weet hadden we de honden bij een pension achtergelaten voor de maand dat wij thuis waren. Dit was een prima besluit want ze hebben het enorm naar hun zin gehad daar. Maar wat waren wij en zij ook weer blij toen we afgelopen maandagochtend weer herenigd werden. We werden gelikt en er werd tegen ons aangesprongen of het een lieve lust was. Helaas was deze hereniging voor Maya van korte duur geweest. De volgende morgen halen de twee kornuiten het in hun hoofd om eens even als een dolle van het pontoon te sprinten en……zo de weg op, waar het op dat moment spitsuur was. Ze belandden beiden onder/tegen een auto aan. Maya is op slag dood (nekje gebroken waarschijnlijk) en Emma komt er wonder boven wonder met een flinke winkelhaak in haar vacht op haar rug vanaf. Wat is dat verschrikkelijk om je dierbare hondjes daar zo te zien liggen. Die arme, lieve, ondeugende, lawaaimakende, beschermende (voor Yasmijn), grappige en soms wel een beetje irritante (we moeten wel eerlijk blijven) Maya is er gewoon ineens van het ene op het andere moment niet meer. Ik kan het nog steeds niet helemaal bevatten. Wat zijn wij verdrietig en wat een gemis!! Altijd was ze bij ons, maakte niet uit waar we heen gingen Maya en Emma waren erbij (dat zal menigeen wel weten). Daarnaast bouw je op de boot (kleine plek om te leven) toch een hele hechte innige band op met zo’n diertje, ze was en is gewoon een deel van ons gezinnetje. Nu horen we geen geblaf meer als er een bootje langskomt, geen gespeel meer van twee honden op het dek, geen Jack Russel meer die als een boegbeeld voor op de dinghy zat (waar iedereen zo mee moest lachen), geen hond meer die met haar buik over je been komt rijden,kortom één doffe ellende. Maya heeft haar laatste rustplaats bij Rinus en Annemarie in de tuin gekregen. Het was niet mogelijk om te cremeren op Boniare en om onze lieve schat in een groot massagraf te gooien hier leek mij ook niet geheel gepast. Dit was voor ons en Maya een mooi plekje (wat een eer eigenlijk voor Maya om in Bonaire op zo’n mooie plek, en bij zulke lieve mensen begraven te worden). Ik moet ook zeggen dat de opvang van de mensen hier hartverwarmend is. Rinus en Annemarie uiteraard, maar ook gewoon wildvreemde mensen die het hadden zien gebeuren. Zij hadden precies hetzelfde meegemaakt in België (Elen, vlakbij waar wij ons huis hebben) dus zij kennen de slagen van de zweep. En nog veel meer hartverwarmende reacties van mensen die hier wonen en die ons en de hondjes kennen. Ik ben blij dat we ondertussen toch al aardig wat contacten hebben gemaakt hier want dat hebben we nu wel even nodig.
We zijn blij dat Emma het er nog levend vanaf heeft gebracht. Ze lijkt zich momenteel goed te herstellen. Een flinke jaap op haar rug wat wel met zeker 50 hechtingen dicht is gemaakt. Maar ze loopt, eet, drinkt en doet haar behoeften. Toch merken we aan haar dat zij ook verdrietig is en dat ze Maya ook mist. We hopen dat ze snel weer een beetje op de been is want zodra dat het geval is gaan we verder richting noorden zoals in de planning lag. Maya gaat in gedachten met ons mee, net als alle ander dierbaar overledenen (mens en dier)
Om maar meteen met de deur in huis te vallen is ons nieuwe jaar bij terugkomst op Bonaire niet zo goed begonnen. Zoals menigeen weet hadden we de honden bij een pension achtergelaten voor de maand dat wij thuis waren. Dit was een prima besluit want ze hebben het enorm naar hun zin gehad daar. Maar wat waren wij en zij ook weer blij toen we afgelopen maandagochtend weer herenigd werden. We werden gelikt en er werd tegen ons aangesprongen of het een lieve lust was. Helaas was deze hereniging voor Maya van korte duur geweest. De volgende morgen halen de twee kornuiten het in hun hoofd om eens even als een dolle van het pontoon te sprinten en……zo de weg op, waar het op dat moment spitsuur was. Ze belandden beiden onder/tegen een auto aan. Maya is op slag dood (nekje gebroken waarschijnlijk) en Emma komt er wonder boven wonder met een flinke winkelhaak in haar vacht op haar rug vanaf. Wat is dat verschrikkelijk om je dierbare hondjes daar zo te zien liggen. Die arme, lieve, ondeugende, lawaaimakende, beschermende (voor Yasmijn), grappige en soms wel een beetje irritante (we moeten wel eerlijk blijven) Maya is er gewoon ineens van het ene op het andere moment niet meer. Ik kan het nog steeds niet helemaal bevatten. Wat zijn wij verdrietig en wat een gemis!! Altijd was ze bij ons, maakte niet uit waar we heen gingen Maya en Emma waren erbij (dat zal menigeen wel weten). Daarnaast bouw je op de boot (kleine plek om te leven) toch een hele hechte innige band op met zo’n diertje, ze was en is gewoon een deel van ons gezinnetje. Nu horen we geen geblaf meer als er een bootje langskomt, geen gespeel meer van twee honden op het dek, geen Jack Russel meer die als een boegbeeld voor op de dinghy zat (waar iedereen zo mee moest lachen), geen hond meer die met haar buik over je been komt rijden,kortom één doffe ellende. Maya heeft haar laatste rustplaats bij Rinus en Annemarie in de tuin gekregen. Het was niet mogelijk om te cremeren op Boniare en om onze lieve schat in een groot massagraf te gooien hier leek mij ook niet geheel gepast. Dit was voor ons en Maya een mooi plekje (wat een eer eigenlijk voor Maya om in Bonaire op zo’n mooie plek, en bij zulke lieve mensen begraven te worden). Ik moet ook zeggen dat de opvang van de mensen hier hartverwarmend is. Rinus en Annemarie uiteraard, maar ook gewoon wildvreemde mensen die het hadden zien gebeuren. Zij hadden precies hetzelfde meegemaakt in België (Elen, vlakbij waar wij ons huis hebben) dus zij kennen de slagen van de zweep. En nog veel meer hartverwarmende reacties van mensen die hier wonen en die ons en de hondjes kennen. Ik ben blij dat we ondertussen toch al aardig wat contacten hebben gemaakt hier want dat hebben we nu wel even nodig.
We zijn blij dat Emma het er nog levend vanaf heeft gebracht. Ze lijkt zich momenteel goed te herstellen. Een flinke jaap op haar rug wat wel met zeker 50 hechtingen dicht is gemaakt. Maar ze loopt, eet, drinkt en doet haar behoeften. Toch merken we aan haar dat zij ook verdrietig is en dat ze Maya ook mist. We hopen dat ze snel weer een beetje op de been is want zodra dat het geval is gaan we verder richting noorden zoals in de planning lag. Maya gaat in gedachten met ons mee, net als alle ander dierbaar overledenen (mens en dier)
-
12 Januari 2011 - 22:37
Sander:
Dat is zeker een treurig begin van het nieuwe jaar!
Veel sterkte met het verlies. -
13 Januari 2011 - 04:46
Patricia:
Ik heb zelf altijd honden gehad en weet hoe triest dit is als er een wegvalt.
Mensen zullen denken ach t is maar een beest, maar voor jullie is het een enorm gemis.
Heel veel sterkte -
13 Januari 2011 - 10:34
Mariëtte:
Lieverds,
Heel veel sterkte. Wat een mooie foto van Maya!
-
13 Januari 2011 - 11:17
Monique:
Heel veel sterkte met het grote verlies van Maya, afschuwelijk om zo het nieuwe jaar te moeten beginnen. Hopelijk komt Emma er snel weer bovenop. Mooie foto van Maya. -
13 Januari 2011 - 11:21
Ed Delsing:
Allerrerst ook toch nog maar de beste wensen voor jullie beiden.
Zelf heb ik ook al jaren honden ( nu nog een ) en ik weet wat dat voor een gemis is.
Het leven gaat welliswaar door , maar ook veel sterkte met de verwerking van het verlies.
Ga er maar vanuit dat de vrolijkheid en het geluk in de rest van het jaar
alles ruimschoots zal corrigeren.
tot horens
Ed
-
13 Januari 2011 - 12:04
Claire & Jasper:
Nogmaals heel veel sterkte... hoop dat jullie mijn sms nog ontvangen hebben! Dat Emma er ook maar snel weer bovenop is!
Wij vertrekken morgen, houden jullie op de hoogte! -
13 Januari 2011 - 14:11
Frans En Bep:
Hoi Esther en Wiro
Allereerst voor jullie ook de beste wensen voor 2011!
Al is het nieuwe jaar voor jullie niet zo leuk begonnen met het grote verlies van Maya en nu maar hopen dat Emma weer de oude wordt want dat is ook zo een lieve schat! Wat het verlies van een trouwe viervoeter betekent kun je denk ik alleen maar begrijpen als je zelf altijd huisdieren gahad hebt zoals wij,sterkte! Verder wensen wij jullie een fantastische reis! -
13 Januari 2011 - 14:58
Hans:
Hé Esther en Wiro. Geen plezierig bericht zeg in dit nieuwe jaar. Hopelijk kunnen jullie een goede manier vinden om er mee om te gaan en alle leuke en dierbare herinneringen goed vast te houden. Voor het overige een goed jaar gewenst met veel voorspoed voor jullie en Yasmijn.
Groetjes, Hans -
13 Januari 2011 - 15:53
Majon En Johan:
Vul hier je naam in. -
13 Januari 2011 - 22:11
Dorus En Marion:
Ester bedankt voor je telefoontje.
Wat vreselijk.
Wij leven met jullie mee.
Groetjes Dorus en Marion -
16 Januari 2011 - 11:25
Theo En Iet:
Hoi,Esther en Wiro.
Veel sterkte met het verlies van Maya.
Wij hopen dat Emma weer de oude wordt en dat ze niet zo lang treurt om Maya.
En nog bedankt voor de kerstkaart.
Veel sterkte voor jullie en een goede reis verder naar het noorden.
Groetjes Theo en Iet. -
17 Januari 2011 - 18:23
Bakker US:
We're all sorry to hear about Maya, and hope the best for Emma. -
28 Januari 2011 - 12:43
Nicky Uit Elen:
Hi!
Eerst en vooral erg sorry van jullie hondje, wat een leuke foto van haar trouwens..
Rilana vertelde me dat ze jullie had leren kennen op Bonaire en had me deze site gegeven. Super leuk dat jullie zo reizen; ben al helemaal jaloers! Ik kan me niet eens voorstellen dat jullie na zolang reizen in een dorpje als Heppeneert kunnen wonen! Al heeft H. ook zijn charmes natuurlijk :) Wel, geniet nog erg veel van de komende maanden (Rilana vernoemde al enkele zalige bestemmingen!) en misschien zien we elkaar erna wel eens!
Vele groetjes! -
21 Februari 2011 - 14:51
Monika:
.heb ook altijd heel veel pijn gehad bij het afscheid van een hond.
ik weet zeker dat ze allen op ons wachten onder de regenbogenbrug
en ook maja zal daar wachten op jullie.
je berichtje en nog 308 andere waren op een ander laptop binnen gekomen en niet op de actuele, weet ook niet wat er mis is. ik zal nu alle twee de laptops iedere dag even na kijken.
vind het heel erg voor jullie
het verlies van maya
en wens je veel sterkte in deze nare tijd ik hoop dat emma inmiddels al wat is opgeknapt.
geef jasmijn een dikke kus van mij, en emma een flinke knuffel.
ik voel met jullie mee
groetjes monika
belgie alles goed in maaseik
ga begin maart weer eens kijken
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
