Reis naar Culatra
Door: Esther
Blijf op de hoogte en volg Esther en Wiro
25 Maart 2008 | Portugal, Lissabon
REIS NAAR CULATRA 25 maart 2008
Voordat we daadwerkelijk de trossen losgooien in Portimao, oefenen we eerst met Emma om dan uiteindelijk toch een echte scheepshond van haar te maken. We zijn eens benieuwd wat het gaat worden.
De eerste stap die we met haar ondernemen is om een tochtje met het bijbootje te maken. Ze moet er niets van hebben als ze het ding ziet. We proberen haar toch zoveel mogelijk uit zichzelf erin te laten gaan, en na een aantal aarzelingen springt ze dan toch met lichtelijk trillende pootjes in de bijboot. Ze vind het maar allemaal raar dat gewiebel. Wiro start het motortje en ook dat is natuurlijk even wennen. Gelukkig blijft ze in het bootje zitten en op een strandje aangekomen spring ze vanzelf eruit. Nadat ze lekker even heeft kunnen rennen op het strand springt ze uit zichzelf alweer terug in de bijboot. We zijn trots op haar.
En dan breekt de grote dag aan dat we met haar gaan zeilen. We hebben geen idee hoe ze dat zal gaan vinden. Als we de motor starten maken we haar wel even vast, daar ze de neiging heeft er vandoor te gaan. Eenmaal los van de kade laten we haar ook los. Het gaat allemaal prima, en als we dan uiteindelijk gaan zeilen heeft ze haar rust helemaal gevonden, snoepjes doen hierbij ook wonderen! Micky onze scheepskat was al helemaal gewend maar staat wel even vreemd te kijken dat we na zo´n lange tijd weer gaan varen.
Voor onszelf is het ook weer wennen om weer te varen. Voordat we vertrokken hebben we eerst weer eens flink orde op zaken moeten stellen. Als we zo een tijdje in de haven hebben gelegen moet alles weer even zijn vaste plekje krijgen zodat we tijdens het zeilen geen schuivende en rammelende voorwerpen om ons heen hebben.
Als we vertrekken om half elf staat er een matig windje maar niet voldoende om de motor uit te zetten. Na twee uurtjes motoren steekt dan eindelijk de wind op waardoor we echt kunnen zeilen. De wind komt van opzij wat perfect is om met Emma te oefenen. We gaan dan niet zo scheef. Na twee uurtjes zo gezeild te hebben neemt de wind af en zijn we toch weer genoodzaakt op de motor verder te varen.
Rond vier uur komen we aan bij de ingang van de baai (waar overigens ook Faro ligt). Wij gaan niet naar Faro maar naar Culatra. Dit is een eilandje (zandbank) voor Faro. Mensen die met het vliegtuig naar de Algarve zijn gekomen zullen zich waarschijnlijk wel de zee met de zandbanken kunnen herinneren voordat er geland wordt op Faro Airport.
Voordat we daadwerkelijk de trossen losgooien in Portimao, oefenen we eerst met Emma om dan uiteindelijk toch een echte scheepshond van haar te maken. We zijn eens benieuwd wat het gaat worden.
De eerste stap die we met haar ondernemen is om een tochtje met het bijbootje te maken. Ze moet er niets van hebben als ze het ding ziet. We proberen haar toch zoveel mogelijk uit zichzelf erin te laten gaan, en na een aantal aarzelingen springt ze dan toch met lichtelijk trillende pootjes in de bijboot. Ze vind het maar allemaal raar dat gewiebel. Wiro start het motortje en ook dat is natuurlijk even wennen. Gelukkig blijft ze in het bootje zitten en op een strandje aangekomen spring ze vanzelf eruit. Nadat ze lekker even heeft kunnen rennen op het strand springt ze uit zichzelf alweer terug in de bijboot. We zijn trots op haar.
En dan breekt de grote dag aan dat we met haar gaan zeilen. We hebben geen idee hoe ze dat zal gaan vinden. Als we de motor starten maken we haar wel even vast, daar ze de neiging heeft er vandoor te gaan. Eenmaal los van de kade laten we haar ook los. Het gaat allemaal prima, en als we dan uiteindelijk gaan zeilen heeft ze haar rust helemaal gevonden, snoepjes doen hierbij ook wonderen! Micky onze scheepskat was al helemaal gewend maar staat wel even vreemd te kijken dat we na zo´n lange tijd weer gaan varen.
Voor onszelf is het ook weer wennen om weer te varen. Voordat we vertrokken hebben we eerst weer eens flink orde op zaken moeten stellen. Als we zo een tijdje in de haven hebben gelegen moet alles weer even zijn vaste plekje krijgen zodat we tijdens het zeilen geen schuivende en rammelende voorwerpen om ons heen hebben.
Als we vertrekken om half elf staat er een matig windje maar niet voldoende om de motor uit te zetten. Na twee uurtjes motoren steekt dan eindelijk de wind op waardoor we echt kunnen zeilen. De wind komt van opzij wat perfect is om met Emma te oefenen. We gaan dan niet zo scheef. Na twee uurtjes zo gezeild te hebben neemt de wind af en zijn we toch weer genoodzaakt op de motor verder te varen.
Rond vier uur komen we aan bij de ingang van de baai (waar overigens ook Faro ligt). Wij gaan niet naar Faro maar naar Culatra. Dit is een eilandje (zandbank) voor Faro. Mensen die met het vliegtuig naar de Algarve zijn gekomen zullen zich waarschijnlijk wel de zee met de zandbanken kunnen herinneren voordat er geland wordt op Faro Airport.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
