Weer terug richting zuiden
Door: Esther
Blijf op de hoogte en volg Esther en Wiro
29 Juli 2007 | Verenigd Koninkrijk, Londen
Het is maandagmorgen 29 juli. Met een lichte hoofdpijn staan we op. Dat hebbenw e te danken aan het feestweekend. Vandaag willen we weer richting zuiden gaan varen. De mensen die we hier hebben leren kennen komen allemaal nog even langs om afscheid van ons te nemen. Birgir trakteert nog op bevroren krabbenpoten en mosselen, welke ik gauw in de diepvries gooi.
Om 15.00 uur helpt Fimbowi ons met losgooien. Met pijn in ons hart nemen we afscheid van de lieve mensen en van de prachtige eilanden. Deze ervaring zullen we nooit meer vergeten!! Een aanrader voor mensen die eens wat anders willen in hun vakantie!! Met het vliegtuig vanuit Kopenhagen of vanuit Engeland, of indien men de auto mee wil nemen met de ferry vanuit Denemarken. (Ik vraag me overigens af of ik wel zoveel PR voor deze eilanden moet maken want als er dadelijk teveel toeristen komen is het leuke eraf.) Het was dus niet leuk en we hebben een verschrikkelijke tijd daar gehad. De mensen waren niet symphatiek en het eiland was gewoon ronduit lelijk!!!! Dus mensen als je van een mooie natuur houdt, aardig ontvangen wilt worden, niet naar de Faerøer gaan!! Wegblijven daar!!
Micky is al zodanig geconditioneerd dat als we de motor starten hij zich alvast een beschut plekje op gaat zoeken in de boot, hij weet al precies hoe laat het dan is.
Het eerste stuk dat we aan het zeilen zijn hebben we goede wind. De voorspelde wind was zuid tot zuidwest 5 tot 6 bft voor de komende 24 uur. Dat is perfect voor ons. Echter die nacht en in de morgen merken we dat de wind toe aan het nemen is en dat hij aan het draaien is naar het zuidoosten. Net weer die richting waarin wij moeten varen. Vervelend want nu moeten we tegen de wind in nog zo’n 140 mijl gaan varen. De wind neemt toe tot 7 bft. Er zijn uitschieters van 8 bft bij. We komen op een gegeven moment nog maar 3,5 knoop vooruit. De wind, de golven en het tij remmen ons aardig af. De zee is echt heel erg ruw. We voelen ons overgeleverd aan de elementen der natuur (dat zal niet de eerste keer gaan zijn). Maar De Zwerver (en ook wij) laten keer op keer zien dat we hier wel tegen bestand zijn. We verleggen onze koers een beetje om Scalloway (Shetland) aan te kunnen lopen, maar we rekenen uit dat dit dan in het donker zal zijn. Gezien het feit dat we hier nog nooit met de boot zijn geweest lijkt ons dit toch niet zo’n goed idee. Dan maar naar Fair Isle waar we al eerder geweest zijn, hier zullen we bij het krieken van de dag rond 4.00 uur aan moeten komen. Na een hele dag zo tegen de harde wind en door een zeer woelige zee te zijn ingehakt (de golven waren zeker vier meter hoog en kwamen met pozen uit alle richtingen) wordt het tijdens de nacht gelukkig weer wat rustiger en krijgen we de wind die meneer Bracknell ons beloofd had. We weten niet goed wat we van die Bracknell moeten denken nu. En we balen al helemaal omdat we als we naar IJsland waren gegaan dezelfde beauforts aan wind hadden gehad maar dan van achteren. Dat zou perfect zijn geweest om snelheid te maken!!! Balen balen balen. Maar om nu nog eens om te draaien vinden we ook een beetje te gek. Het Calledonial Channel en de Orkney-eilanden zijn uiteraard ook leuk om te bezoeken. IJsland ligt nu echter weer ver in de toekomst om met de boot te komen. We zouden met het vliegtuig kunnen gaan maar dat is toch anders. Graag willen we dat toch op eigen kiel gedaan hebben. Het is toch heel anders met je eigen boot een land te bezoeken dan met een vliegtuig of ferry waar je met nog een hele horde toeristen wordt afgeleverd. Het contact met de lokale bevolking cq vissers/zeelieden is snel gelegd als je tussen hen in de haven ligt. Je bent één van hen en men wil altijd graag ervaringen uitwisselen, ze willen weten waar je vandaan komt en hoe lang je erover hebt gedaan.
We komen na twee dagen en twee nachten aan op Fair Isle in de vroege ochtend. We genieten beiden van een welverdiende slaap. We waren geradbraakt na die dag en halve nacht op die ruige zee.
Die dag blijven we nog op Fair Isle en bezoeken nogmaals de “kraamkamer” van onze favoriete Papegaaiduiker. Deze vogels komen hier namelijk enkel om te broeden waarna ze weer terug naar de zee gaan om de winter door te brengen.
Ook zien we in de middag als het zonnetje lekker schijnt dat er twee zeehonden op het strandje liggen te zonnen. Volgens mij is het een moeder met een pup. Zij ligt te zonnen en de pup is aan het spelen in het water. Wat is de natuur toch prachtig!!!
Om 15.00 uur helpt Fimbowi ons met losgooien. Met pijn in ons hart nemen we afscheid van de lieve mensen en van de prachtige eilanden. Deze ervaring zullen we nooit meer vergeten!! Een aanrader voor mensen die eens wat anders willen in hun vakantie!! Met het vliegtuig vanuit Kopenhagen of vanuit Engeland, of indien men de auto mee wil nemen met de ferry vanuit Denemarken. (Ik vraag me overigens af of ik wel zoveel PR voor deze eilanden moet maken want als er dadelijk teveel toeristen komen is het leuke eraf.) Het was dus niet leuk en we hebben een verschrikkelijke tijd daar gehad. De mensen waren niet symphatiek en het eiland was gewoon ronduit lelijk!!!! Dus mensen als je van een mooie natuur houdt, aardig ontvangen wilt worden, niet naar de Faerøer gaan!! Wegblijven daar!!
Micky is al zodanig geconditioneerd dat als we de motor starten hij zich alvast een beschut plekje op gaat zoeken in de boot, hij weet al precies hoe laat het dan is.
Het eerste stuk dat we aan het zeilen zijn hebben we goede wind. De voorspelde wind was zuid tot zuidwest 5 tot 6 bft voor de komende 24 uur. Dat is perfect voor ons. Echter die nacht en in de morgen merken we dat de wind toe aan het nemen is en dat hij aan het draaien is naar het zuidoosten. Net weer die richting waarin wij moeten varen. Vervelend want nu moeten we tegen de wind in nog zo’n 140 mijl gaan varen. De wind neemt toe tot 7 bft. Er zijn uitschieters van 8 bft bij. We komen op een gegeven moment nog maar 3,5 knoop vooruit. De wind, de golven en het tij remmen ons aardig af. De zee is echt heel erg ruw. We voelen ons overgeleverd aan de elementen der natuur (dat zal niet de eerste keer gaan zijn). Maar De Zwerver (en ook wij) laten keer op keer zien dat we hier wel tegen bestand zijn. We verleggen onze koers een beetje om Scalloway (Shetland) aan te kunnen lopen, maar we rekenen uit dat dit dan in het donker zal zijn. Gezien het feit dat we hier nog nooit met de boot zijn geweest lijkt ons dit toch niet zo’n goed idee. Dan maar naar Fair Isle waar we al eerder geweest zijn, hier zullen we bij het krieken van de dag rond 4.00 uur aan moeten komen. Na een hele dag zo tegen de harde wind en door een zeer woelige zee te zijn ingehakt (de golven waren zeker vier meter hoog en kwamen met pozen uit alle richtingen) wordt het tijdens de nacht gelukkig weer wat rustiger en krijgen we de wind die meneer Bracknell ons beloofd had. We weten niet goed wat we van die Bracknell moeten denken nu. En we balen al helemaal omdat we als we naar IJsland waren gegaan dezelfde beauforts aan wind hadden gehad maar dan van achteren. Dat zou perfect zijn geweest om snelheid te maken!!! Balen balen balen. Maar om nu nog eens om te draaien vinden we ook een beetje te gek. Het Calledonial Channel en de Orkney-eilanden zijn uiteraard ook leuk om te bezoeken. IJsland ligt nu echter weer ver in de toekomst om met de boot te komen. We zouden met het vliegtuig kunnen gaan maar dat is toch anders. Graag willen we dat toch op eigen kiel gedaan hebben. Het is toch heel anders met je eigen boot een land te bezoeken dan met een vliegtuig of ferry waar je met nog een hele horde toeristen wordt afgeleverd. Het contact met de lokale bevolking cq vissers/zeelieden is snel gelegd als je tussen hen in de haven ligt. Je bent één van hen en men wil altijd graag ervaringen uitwisselen, ze willen weten waar je vandaan komt en hoe lang je erover hebt gedaan.
We komen na twee dagen en twee nachten aan op Fair Isle in de vroege ochtend. We genieten beiden van een welverdiende slaap. We waren geradbraakt na die dag en halve nacht op die ruige zee.
Die dag blijven we nog op Fair Isle en bezoeken nogmaals de “kraamkamer” van onze favoriete Papegaaiduiker. Deze vogels komen hier namelijk enkel om te broeden waarna ze weer terug naar de zee gaan om de winter door te brengen.
Ook zien we in de middag als het zonnetje lekker schijnt dat er twee zeehonden op het strandje liggen te zonnen. Volgens mij is het een moeder met een pup. Zij ligt te zonnen en de pup is aan het spelen in het water. Wat is de natuur toch prachtig!!!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
